جدیدترین مطالب
خانه » دایرة‌المعارف » بازی‌های محلی » آش‌شیق اویونی (بازی آش‌شیق)

آش‌شیق اویونی (بازی آش‌شیق)

این بازی در قدیم  بسیار رایج بود. در این بازی تقریبا همه گروه های سنی شرکت می‌کردند.

آشیق عبارت است از قطعه استخوان کشگک زانوی گوسفند / بز یا بره بود که توسط جوانان و حتی بزرگان برای بازی جمع آوری می‌شد و بعضی‌ها حتی آن‌ها را رنگ آمیزی نموده و برای بازی آماده می‌نمودند و طرز بازی آن بدین صورت بود: در وسط زمینی به شکل دایره خطی کشیده می‌شد و آن دایره در کادر مستطیل شکلی قرار می‌گرفت. این بازی بین ۲ الی۴ نفر در زمین همواری اجرا می‌شد.

هر بازیکنی بطور مساوی مثلا ۳ یا ۴ یا ۵ آشیق در وسط دایره به صورت افقی می‌چیدند. شروع کننده بازی که توسط قرعه تعیین می‌شد با  (ساققا) که عبارت از آشیق بزرگتری نسبت به آش‌شیق‌های چیده شده بود و گاها داخل آنرا نیز سرب اندود می‌کردند تا زور بیشتری داشته باشد به آش‌شیق‌های چیده شده نشانه روی کرده و از فاصله پشت خط مستطیل به آن‌ها ضربه‌ای می‌زد.

اگر چنانچه سقه به آن‌ها اصابت می‌کرد و یکی از آن‌ها را از خط مستطیل بیرون می‌انداخت آن آش‌شیق از آن شروع کننده بازی بود و همچنین آشیق‌های پراکنده شده اگر به فاصله یک وجب از خط  دایره داخل کادر خارج می‌شدند ضارب با (ساق‌قا) توسط ۳ انگشت دستش و با فشار دادن آن باید می‌توانست از خط کادر مستطیل بیرون کند تا برنده شود به این عمل (چیرتمه‌ک) می‌گفتند.

بازیکن باید تک تک این آشیق‌ها را بزند و از خط خارج کند تا برنده شود و اگر نفر اول نتواند آنها را از خط تعیین شده خارج کند نفرات بعدی به ترتیب نوبت این بازی را ادامه می‌دهند تا تمام آش‌شیق‌ها از زمین بازی خارج شوند. در آنصورت بازی تمام می‌شد و دوباره بازی دیگری از سر گرفته می‌شد. لازم به توضیح است که سقه از آشیق پای راست تعیین می‌شود مگر اینکه شخص بازیکن چپ دست باشد از سقه چپ استفاده می‌کنند.

 

 

Ashshigh01

آش‌شیق سووور-مک

نوع دیگری از بازی با آشیق معمولا بین ۲ یا ۴ نفر انجام می‌گرفت.

بازیکن از هر نفر یک یا دو آشیق به طور مساوی می گرفت و آن‌ها را از بلندی به زمین رها می‌کند و به این بازی آش‌شیق سووور مک می‌گفتند. بازی کننده قبل از رها شدن آششیق‌ها به زمین مالکیت خود را نسبت به آشیق رها شده اعلام می‌کند. مثلا می‌گوید اگر قسمت جیک بود مال من یا قسمت تا وا  و یا اوچی یا بوک چون آشیق از چهار بعد تشکیل شده است و هر بازیکنی باید یک طرف آن را برای مالکیت خود اعلام می‌کرد و همان را از زمین بر می‌داشت. بدین صورت بازی تا تمام شدن آشیق‌های بازیکنان ادامه  می‌یافت.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

*

code

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.